قدرت رنگ آمیزی کربن سیاه

شاخصی از خواص کربن سیاه. مقدار معینی از رنگدانه سیاه و سفید کربن (معمولاً اکسید روی یا سفید تیتانیوم) در یک سازنده روغن مخلوط می شود تا جوهر خاکستری بسازد و سپس توانایی پراکندگی نور مرئی جوهر اندازه گیری می شود. کربن سیاه با قدرت رنگی بالا دارای ضریب جذب نور بالا و بازتاب کم است. شدت رنگ آمیزی عمدتاً نشان دهنده حجم متوسط ​​سنگدانه ها و توزیع اندازه آنها است.
محتوای کربن بیشتر کربن بلک ها بالاتر از 97 درصد است و تنها چند کربن سیاه که برای رنگدانه ها استفاده می شود دارای محتوای کربن کمتر از 90 درصد است. علاوه بر اکسیژن متصل به شیمیایی، رطوبت، عصاره های حلال، گوگرد، هیدروژن و نمک های معدنی نیز در سطح کربن سیاه وجود دارد. رطوبت سنجی با افزایش فعالیت سطحی، مساحت سطح و محتوای نمک معدنی افزایش می یابد. عصاره حلال کربن سیاه از هیدروکربن هایی می آید که به طور کامل پیرولیز نشده اند. میزان گوگرد کربن سیاه به میزان گوگرد مواد خام بستگی دارد. نمک های معدنی عمدتاً از آب خاموش کردن و آب دانه بندی در این فرآیند به دست می آیند.